domenica 28 agosto 2011

Erraticus

errático, ca. (del lat. erraticus). La RAE lo define así:

1. adj. Vagabundo, ambulante, sin domicilio cierto.

2. adj. Med. Dicho de un dolor crónico: Que va de una parte a otra sin tener asiento fijo, que se siente ya en una, ya en otra parte del cuerpo.

María prefiere la acepción final de María Moliner, entre otras: persona que cambia frecuentemente de opinión, *inconstante (algunas acepciones de palabras le traen a María recuerdos inconfesables).

En realidad María no conocía las otras acepciones de la palabra errático. Porque escucha la palabra errático y piensa, no, esto no debe significar el que yerra, se equivoca, o no acierta, sino que debe referirse a esa acepción desconocida de errar, del lat. errare, que se refiere a andar vagando de una parte a otra. Vagar. Vagabundear.

María conoce a algunas personas que yerran, no que se equivocan, sino que vagan de una parte a otra. Pero alguna vez tendrían que detenerse los que yerran, piensa María, los que vagan. Detenerse y tomar una decisión.

En ese caso a María le ocurre precisamente lo contrario (parece que ha tomado una decisión firme) y debería empezar a vagar, no, mejor, empezar a vagar de nuevo, a ver si a lo mejor encuentra algo nuevo que es lo que creo que hacen estas personas que conoce que yerran porque buscan. Empezar a vaganbudear y olvidarse de tomar decisiones firmes.

Pero parece que María se resiste a errar.

martedì 16 agosto 2011

Oração - Oración de Leo Fressato con A banda mais bonita da cidade